Τι κοινό έχουν τα βουνά,ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ,ΠΑΡΝΗΘΑ,ΠΑΡΝΩΝΑΣ ; Γράφει ο Γιώργος Μίχας

Τι κοινό έχουν τα βουνά,«ΠΑΡΝΑΣΣΟΣ», «ΠΑΡΝΗΘΑ» και «ΠΑΡΝΩΝΑΣ»;
Θα μας το πουν τ΄ αρβανίτικα !
Τα ονόματα των βουνών Παρνασσός, Πάρνηθα και Πάρνωνας, θεωρούνται «προελληνικά» και για τον λόγο αυτό, δεν μπορούν να ερμηνευτούν ούτε με την αρχαία, αλλά ούτε και με την σύγχρονη ελληνική γλώσσα.
Αλλά την ερμηνεία που δεν μπορεί να μας δώσει η ελληνική γλώσσα,
μας την δίνει άνετα η σημερινή άγραφη γλώσσα των Αρβανιτών.
Στην αρβανίτικη λοιπόν γλώσσα, το «παρ», που είναι η κοινή ρίζα και των τριών αυτών βουνών, είναι το αριθμητικό επίθετο «πρώτος». Παραβλέποντας τις καταλήξεις, που είναι αποτέλεσμα των παρεμβάσεων που έκαναν οι «Καλαμαράδες», η ερμηνεία που προκύπτει, είναι, ότι τα βουνά αυτά χαρακτηρίζονται σαν «Πρώτα».
Τώρα, στο ερώτημα, γιατί χαρακτηρίζονται ως «Πρώτα», η απάντηση είναι απλή, γιατί «είναι τα πρώτα σε ύψος»,
στην περιοχή που βρίσκεται το κάθε ένα από αυτά.Επομένως, οι αρχαίοι λαοί που κατοικούσαν στις περιοχές που βρίσκονται τα βουνά αυτά, θα πρέπει να μιλούσαν μία γλώσσα, που ήταν ίδια με αυτή των σημερινών Αρβανιτών !!!
Και ποιοι ήταν οι λαοί που κατοικούσαν στις περιοχές αυτές;
Ο Παρνασσός, βρίσκεται σε μια περιοχή, που, στην αρχαία εποχή, κατοικούσαν οι Εσπέριοι (Δυτικοί) Λοκροί, οι οποίοι, όπως και οι Εώοι (Ανατολικοί) Λοκροί, ήταν Λέλεγες στην καταγωγή.
Η Πάρνηθα, βρίσκεται σε μια περιοχή, που την κατοικούσαν οι Πελασγοί, από τους οποίους,
σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, κατάγονταν οι Ίωνες.Τέλος,
ο Πάρνωνας, βρίσκεται και αυτός σε μια περιοχή, στην οποία, σύμφωνα με την παράδοση, γεννήθηκε ο Λέλεγας, ο γενάρχης των Λελέγων.
Οι Λέλεγες όμως και οι Πελασγοί, δεν ήταν παρά ο ίδιος λαός, ο οποίος, σε διαφορετικές περιοχές και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, αναφέρεται με τα δύο αυτά ονόματα, τα οποία όμως έχουν την ίδια ερμηνεία («Πελαργός» και «Λελέκι»).
Σήμερα, οι περιοχές γύρω από τα βουνά αυτά, κατοικούνται από Αρβανίτες, οι οποίοι τα αποκαλούν με τα ονόματα Λιάκουρα, Οζιά και Μαλεβό.
Ως γνωστόν, στα ερείπια των αρχαίων Δελφών, μέχρι τα τέλη του 19ου αι., υπήρχε ένα αρβανιτόφωνο χωριό, το Καστρί, το οποίο, προκειμένου να γίνουν οι ανασκαφές, μετακινήθηκε και δημιουργήθηκε ένας νέος οικισμός,
που πλέον
ονομάζεται Δελφοί.
Τα χωριά της Αττικής, που κυκλώνουν την Πάρνηθα, είναι όλα αρβανιτόφωνα, όπως αρβανιτόφωνα είναι και τα χωριά της Ανατολικής Λακωνίας, στην οποία βρίσκεται ο Πάρνωνας.
Επομένως, οι αρχαίοι λαοί των Πελασγών και των Λελέγων, που έδωσαν τα «προελληνικά» αυτά ονόματα στα βουνά Παρνασσός, Πάρνηθα και Πάρνωνας, δεν «χάθηκαν», όπως πιστεύουν οι γραμματισμένοι (αγράμματοι) του νεοελληνικού κράτους, αλλά είναι ακόμη «ζωντανοί» και λέγονται … ΑΡΒΑΝΙΤΕΣ !!!

Ως εκ τούτου, οι Αρβανίτες δεν είναι μετανάστες στις περιοχές που κατοικούν σήμερα, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, αλλά είναι «αυτόχθονες» και απόγονοι των αρχαίων αυτών λαών !!!

Γράφει ο Γιώργος Μίχας
Πρόεδρος της “Εταιρείας Πελασγικών (Αρβανίτικων) Μελετών”